Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΣΤΗΝ ΓΡAIKΙΑ ΣΑΛΕΝΤΙΝΑ

 

 

Μία ελληνική καρδιά χτυπάει στην ψυχή των Στερνατέζων. Αυτή είναι η μόνη εξήγηση για να κατανοήσει κανείς τη γιορταστική χαρά και τη συγκίνηση με την οπία δέχτηκαν τον ορθόδοξο Αρχιεπίσκοπο Γεννάδιο στις 17 Ιανουαρίου.

Ο αρχιεπίσκοπος, την Κυριακή στις 16 Ιανουαρίου, εγκαινιάσε επίσημα την ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Νικολάου πρώην εκκλησία του Ιησού Χριστού, με την παρουσία και την ευλογία του καθολικού επισκόπου του Λέτσε Monsignor Ruppi.

Οι εικόνες έτσι γυρίζουν να ξαναλάμψουν, ξανακούγονται ύμνοι και τραγούδια, τα λιβάνια ξαναευωδιάζουν. Μία παράδοση πολύ παλιά ξαναβιώνει που ήταν παρούσα στο Σαλέντο μέχρι τον 17. αιώνα.

Αδελφότητα, είρηνη και ενότητα ήταν τα μηνύματα που δόθηκαν τόσο από τον μητροπολίτη όσο και από τον δικό μας επίσκοπο. Ο εναγκαλισμός τους υπήρξε πιο σημαντικός από κάθε συζήτηση κάτω από τα συγκαταβατικά βλέμματα των αγίων των εικόνων και κάτω από τα βλέμματα των Πιστών και αυτών που πέρασαν από εκεί από περιέργεια.

Ο αιδεσιμώτατος Γεννάδιος (κατά κόσμον Τσαμπίκος Ζερβός) εκλέχτηκε αρχιεπίσκοπος της Νότιας Ευρώπης στις 27 Οκτωβρίου του 1996 στην καθέδρα του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων της Βενετίας, της πιο παλιάς ιστορικής εκκλησίας της ορθοδοξίας της διασποράς.

Είναι πάντα αγοσιωμένος στον θρίαμβο της ειρήνης της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και της αδελφικής αγάπης. "Exemplum" για όλη την εκκλησία σεβασμό, χριστιανική αδελφοσύνη, συμφιλίωση και ενότητα.

Το 1970 εκλέχτηκε επίσκοπος της Cratea, με έδρα τη Νάπολη. Είναι αξιοσημείωτο ότι εδώ και αιώνες δεν είχε επιτραπεί να υπάρχει ορθόδοξος επίσκοπος στην Ιταλία. Για τις μακρόχρονες υπηρεσίες του στην Ιταλία, για την αξιόλογη πνευματική και κοινωνική προσφορά του τιμήθηκε (για πρώτη φορά για έναν βαθμοφόρο ορθόδοξο) από το ιταλικό κράτος με τον τίτλο του Commendatore της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Συνοδευόμενος από τον πρωτοσύγγελο Πολύκαρπο και από τον πατέρα Νείλο, αντιπρόσωπο της Αρχιεπισκοπής της Νότιας Ιταλίας, επισκέφτηκε από την Κυριακή 16 μέχρι την Τρίτη 18 Ιανουαρίου την Γραικία Σαλεντίνα και το Σαλέντο.

Η Δευτέρα λοιπόν ήταν αυτή της Στερνατίας. Οι πρώτοι που τον απηύθυναν το "καλώς ήρθατε" ήταν οι μικροί μαθητές του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου. Χαμογελούσε κάτω από τα πλούσια γένεια του Αρχιεπισκόπου, όταν οι μικροί με τα άσπρα και μπλε συννεφάκια στα μαντίλια, τραγούδησαν απήγγειλαν ποιήματα και έκαναν σκετς στην ελληνική διάλεκτο (Γρίκο) "με όλη τη καρδία". Συγκινημένος που έβλεπε τόσα παιδιά "χαρούμενα και γεμάτα ελπήδα", περπάτησε τα δρομάκια της κωμόπολης, ακούγοντας από τους ξεναγούς με την παραδοσιακή στολή την ιστορία του τόπου περίεργος να μπει στα μυστικά που διαφυλάσσονται στα μνημεία και τη γλώσσα και κατάπληκτος από την διαπίστωση του πόση Ελλάδα υπάρχει γύρω μας.

"Είναι ένα αριστούργημα!" είπε με θαυμασμό στη μητρόπολη της Αγίας Ασσούντα, κόσμημα του τέλους του 1600. Ήταν ο ιερέας don Donato Bono, που τον περίμενε και υπενθύμισε ότι το ελληνικό τελετουργικό διατηρήθηκε μέχρι το 1622 στη Στερνατία και είναι η ιστορία και το αίσθημα των πιστών που πρέπει να μας ωθήσει σε διάλογο με την ορθόδοξη εκκλησία, για να ονειρευτούμε μαζί μια ενότητα η οποία καταλύθηκε από τους ανθρώπους. Μετά επισκέφτηκε το υπόγειο ελαιοτριβείο, την βυζαντινή κρύπτη του Αγίου Σεβαστιανού. Μαζί του εντωμεταξύ είχε ενωθεί και τον ακολούθηκε στις επισκέψεις και ένα πολυάριθμο γκρουπ από τον "Οργανισμό για τη Διεθνοποίηση της Ελληνικής Γλώσσας" (ΟΔΕΓ). Τέλος όλοι μαζί έφτασαν στο Παλάτι των Γκραναφέων (τέλος 17. Αιώνα) όπου βρίσκεται το Πολιτιστικό Κέντρο "Χώρα Μας". Πολύ συγκινημένος, με το σοβαρό και αξιοπρεπές του στυλ. Κάθησε διπλά στους δημάρχους της Στερνατίας (Κ. Μ. Μανέρα) και του Τζολλίνο (Κ. W. Καστελλάνο), στον πρόεδρο του Κέντρου Σπουδών "Χώρα Μας" (Κ. Ντονάτο Ιντίνο), στον καθηγητή αρχειονομίας του Πανεπιστημίου του Λέτσε (Κ. Ντε Λούκα).

"Αυτή η επίσκεψη δυναμώνει τους δεσμούς μας με την Ελλάδα και τον ελληνικό πολιτισμό" είπε ο Μανέρα. Ο δήμαρχος του Τζολλίνο εγκωμίασε τους έλληνες που συμμετέχουν στη διατήρηση ζωντανής της γλώσσας και της πολιτιστικής παράδοσης που μας επιτρέπει να είμαστε αυτό που είμαστε.

Η παρουσία του αιδεσιμώτατου, επανέλαβε ο Κ. Ιντίνο, είναι πολύ χρήσιμη για να γνωριστούμε καλύτερα για να εναισθητοποιήσουμε παλίες και ιδιαίτερα τις νέες γενίες στην ανακάλυξη της καταγωγής τους και για να συνεργαστούμε στη διατήρηση της κληρονομίας μας που έχει απερίγραπτη αξιά και την οποία εμείς διαφυλάσσουμε και διαδίδουμε σταθερά.

Η τελευταία λέξη ήταν του αρχιεπισκόπου ο οποίος ευχαρίστησε όλους για τα ωραία τους λόγια "για την πίστη στην Γραικία Σαλεντίνα, δηλαδή στην παράδοση, στα έθιμα, στις αξίες και σε οτιδήποτε ανήκει στον ελληνικό πολιτισμό" και δήλωσε ότι είναι έτοιμος να κάνει το παν για να διατηρήσει ζωντανές τις ρίζες μας και πάνω απ' όλα να αναπτύξει τις σχέσεις μεταξύ το Σαλέντο και την Ελλάδα.

Η βραδιά έκλεισε, όπως πολλά ομηρικά επεισόδια, με ανταλλαγή δώρων και με χορούς και τραγούδια από το ελληνόφωνο συγκρότημα "Αστέρια", ενώ η τρίχρωμη ιταλική και η γαλανόλευκη ελληνική κυμάτιζαν επιβλητικά.

 

L. M. C.